Servet-i Fünun dönemi, Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde edebiyatın dönüşüm sürecinin bir parçası olarak ortaya çıkmıştır. Toplumsal değişimlerin ve siyasi huzursuzlukların etkisiyle, sanatçılar yeni bir ifade biçimi arayışına girmiştir. Bu dönemde, edebiyatın sınırları genişlerken, Batı'dan gelen akımların etkisiyle eserlerde bir yenilik ve farklılık görülmüştür. Dergi ve yayıncılık faaliyetleri, genç yazarların bir araya gelerek fikirlerini ifade etmelerine olanak tanımış, bu da Servet-i Fünun'un edebi kimliğini şekillendirmiştir.
Servet-i Fünun Dönemi Edebiyatı, 1889 yılında kurulan İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin Abdülhamit yönetimini devirme çabaları ve ülkedeki siyasi-sosyal karmaşa ortamında başlamıştır.
Bu dönemde, Recaizade Mahmut Ekrem'in öğrencisi Ahmet İhsan Tokgöz tarafından çıkarılan "Servet-i Fünun" dergisi, bir bilim dergisi olmaktan çıkıp edebiyat dergisine dönüşerek yeni edebi akımın merkezi haline gelmiştir. Derginin başına Tevfik Fikret'in getirilmesi, genç sanatçıların bir araya gelmesini ve "Sanat için sanat" anlayışıyla yeni bir edebiyat fikri geliştirmelerini sağlamıştır.
Bu süreçte, Tanzimat Edebiyatı'nın etkileri de devam etmiş ve Servet-i Fünun sanatçıları, Batı edebiyatını özellikle realizm ve naturalizm akımlarını örnek alarak modern eserler vermişlerdir.
SON YAZILAR